Saturday, August 14, 2004

กิจกรรมบนรถไฟ/G-Code/iEPG

ชาวโตเกียวส่วนมากจะเดินทางไปทำงานด้วยรถไฟ ในขณะที่คนต่างจังหวัดส่วนมากจะมีรถขับไปทำงานกัน อาจจะถือเป็นโชคดีของชาวโตเกียว ที่ได้ออกกำลังกายปีนขึ้นปีนลงบันได และใช้ไหวพริบ เบียด หลบ ดัน เป็นประจำทุกเช้าเย็น

หลายคนเสียเวลาบนรถไฟวันละหลายชั่วโมง เคยบ่นกับผู้จัดการแผนกคนหนึ่งตอนไปทำงานล่ามว่า หอพักอยู่ไกล ต้องนั่งรถไฟไปโรงเรียนวันละชั่วโมง เขาตอกกลับว่าจิ๊บจ๊อย ลูกน้องเขาใช้เวลาเดินทางจากบ้านโดยเฉลี่ย 1 ชั่วโมงครึ่ง หรือ ไป-กลับวันละ 3 ชั่วโมง !

ผู้ช่วยอาจารย์ที่แล็บเดินทางจากบ้านมาโรงเรียนเที่ยวละ 2 ชั่วโมง ไปกลับวันละ 4 ชั่วโมง หรือ 1/6 ของวัน เขาเรียนที่มหาลัยนี้ตั้งแต่ ตรี โท และเอก ใช้เวลา 9 ปี คิดแล้วอยู่บนรถไฟ 1.5 ปี ! ตอนนี้ย้ายมาอยู่ใกล้ๆโรงเรียนแล้ว

ก่อนหน้านี้กิจกรรมที่เห็นทำกันมากบนรถไฟก็คือ อ่านหนังสือ หนังสือการ์ตูน หนังสือพิมพ์ นิยาย ฯลฯ ทุกประเภท มองไปทางไหนก็เห็นแต่คนอ่านหนังสือ แต่เดี๋ยวนี้เห็นจิ้มๆมือถือกันซะมากกว่า เขียนเมล์บ้าง เล่นเกมส์บ้าง

นึกๆดูก็ตลก สมัยก่อนจอ LCD มันมองจากด้านข้างไม่ค่อยเห็น เดี๋ยวนี้มองเห็นชัดทุกมุมจนต้องหาสติกเกอร์มาแปะให้มองไม่เห็นจากด้านข้าง

จากที่เคยพบเห็น คนญี่ปุ่นชอบอ่านหนังสือคู่มือกันพอสมควร คู่มือกล้อง คู่มือโทรศัพท์มือถือ เครื่องเล่นวิดีโอ ฯลฯ พี่แกอ่านแหลก บางทีเพิ่งออกจากร้านเครื่องไฟฟ้า ก็แกะกล่องอ่านกันบนรถไฟเลย

ลองถามเพื่อนๆคนไทยดู ส่วนมากจะไม่เคยอ่าน ซื้อมาก็กดๆเล่นๆเลย บางทีมันทำอะไรได้บ้างก็ไม่รู้

มีคนเคยบอกว่านี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ ญี่ปุ่นทำของเล่นแปลกๆออกมาได้เยอะ เพราะผู้บริโภคเขาชอบลองของ มีไอเดียอะไรก็ทำๆออกมาก่อน มันจะวุ่นวายสลับซับซ้อนแค่ไหนก็ไม่ว่า ฟลุ้คๆอาจจะฮิต

วันก่อนเจอคุณป้านั่งอ่านหนังสือ Excel ก็ทึ่งหนนึงแล้ว วันนี้เจอคุณลุงยืนอ่านคู่มือ Hard-Disk/DVD Recorder (เครื่องอัดรายการทีวีใส่ Hard-Disk/DVD) สงสัยเพิ่งซื้อมาฉลองโอลิมปิก

เลยนึกขึ้นได้ว่าเมื่อมาญี่ปุ่นใหม่ๆ มีข่าวหนังสือพิมพ์เริ่มพิมพ์รหัส G-Code ซึ่งเป็นระบบที่ช่วยให้ตั้งเวลาวิดีโอ สำหรับอัดรายการทีวีได้ง่ายขึ้น โดยหนังสือพิมพ์จะพิมพ์รหัส G-Code ของรายการทีวีต่างๆไว้ข้างๆรายการ เราอยากอัดรายการไหนก็เอาตัวเลข G-Code มาป้อนที่เครื่องเล่นวิดีโอ

เข้าไปดูที่เว็บ G-Code เขาบอกว่า ตัวเลขพวกนี้จะเข้ารหัส ช่องทีวี เวลา ระยะเวลาของรายการเอาไว้ มีการบีบอัดข้อมูลให้เหลือไม่กี่หลัก และช่วงเวลา Prime Time ก็จะใช้รหัสที่สั้นกว่า เพื่อให้ผู้ใช้ป้อนได้ง่ายกว่า

แรกๆใครอยากใช้ G-Code ก็ต้องซื้อรีโมทคอนโทรลพิเศษมาใช้ แต่หลังจากนั้นเครื่องเล่นวิดีโอก็รับ G-Code ได้กันหมด นับเป็นสุดยอดของไอเดียอันหนึ่ง เพราะตอนนั้นเขาสำรวจกันแล้วว่า การตั้งเวลาอัดรายการ เป็นคุณสมบัติหนึ่งที่ใช้กันไม่ค่อยจะเป็น

เคยคิดว่าถ้าจะเอาระบบพวกนี้ไปใช้ในเมืองไทย อาจจะต้องดัดแปลงหน่อย เพราะรายการทีวีในเมืองไทยมันไม่ค่อยจะตรงเวลา ไม่เหมือนที่ญี่ปุ่น ซึ่งเริ่มและจบตรงเวลาเป๊ะ ระดับวินาทีเลยทีเดียว (ยกเว้นถ่ายทอดสดรายการกีฬา ที่ชอบเกินเวลา) เครื่องเล่นวิดีโอมันก็ปรับเวลาตัวเองทุกวัน โดยอาศัยสัญญาณที่ถ่ายทอดมากับสัญญาณ TV

มาถึงยุคดิจิตอล เดี๋ยวนี้เครื่องเล่น VHS ไม่ค่อยมีคนซื้อแล้ว ปีนี้สินค้าขายดีเห็นจะเป็น HardDisk/DVD Recorder แหละ คงถือฤกษ์โอลิมปิก โละวิดีโอ VHS กันเยอะ หรือไม่ก็เปลี่ยนเป็นเครื่องคอมพิวเตอร์ที่อัดรายการทีวีได้ (ส่วนมากก็ได้กันหมดทุกยี่ห้อ)

ตารางรายการทีวีก็เริ่มปรับเปลี่ยนให้เข้ากับยุคคอมพิวเตอร์ จาก G-Code ก็เปลี่ยนเป็น iEPG เช่น TV-Guide (คลิกที่ iEPG ในแถบเมนูด้านซ้าย) อยากอัดรายการไหนก็กดที่ iEPG ของรายการนั้น ก็จะได้รายละเอียดของรายการนั้นมาแบบนี้

Content-type: application/x-tv-program-info; charset=shift_jis
version: 1
station: NHK総合
year: 2004
month: 07
date: 24
start: 06:00
end: 08:15
program-title: おはよう日本

[N][天]
▽日本選手団いざ出陣
▽2リーグ案に巨人は
▽アキハバラを世界へ
▽失敗しないカブトムシの飼い方
▽すてき旅大谷石の里
Browser ก็จะส่งข้อมูลนี้ให้โปรแกรมอัดรายการ (ซึ่งรู้จัก application/x-tv-program-info) แค่นี้ทุกอย่างก็เรียบร้อย

โปรแกรมสำหรับตั้งอัดรายการทีวีด้วย iEPG บน Linux ก็มีเหมือนกัน

1 comment: